De sportschool

De sportschool!

Intekenen, datum vastleggen voor de eerste les, 4 dagen later op woensdag 14 januari beginnen. Ik had nog wel wat sportkleren, van al die pogingen ervoor. Maar voor Rob moesten we even snel op zoek. Een broek was snel gevonden, ondanks zijn grote maat, nu nog schoenen. Rob keek bij een paar goedkope, die zouden wel goed genoeg zijn. Ik die normaal over een dubbeltje verschil bij de ene of de andere supermarkt viel, was het daar niet mee eens. We zijn zwaarlijvig en gaan intensief sporten, dan moet je goede schoenen hebben. Op veel wil ik wel bezuinigen maar niet op zo iets belangrijks. Shirts vinden leek een groter probleem. Niet alleen 6XL maar ook XXlang, anders komt zijn buik er onder uit. Gelukkig had onze gebruikelijke winkel voor zijn kleding deze ook.

Dood zenuwachtig gingen we naar onze eerste les. Nou ja eerste, voor mij niet, ik had al vaker op een sportschool gezeten, maar voor Rob was het de eerste keer. Een maand geleden had hij nog gesproken met een collega die ook sportte en hij had grote bewondering voor hem. Zelf zou hij nooit naar een sportschool gaan, echt niet. Nou echt wel dus en nog uit zichzelf ook. We meldden ons bij de balie en daar kregen we onze pasjes. Angstig liepen we naar binnen. Waarom angstig? Nou je ziet daar al die slanke mensen en ze lijken echt allemaal op te kijken naar jou/ons en in gedachten hoor je zeggen:”Nou, die zijn dik zeg.” Maar daarom gaan we toch naar de sportschool,.Om meer te bewegen en daardoor af te vallen.

Onze begeleider voor deze dag legde uit wat er ging gebeuren. Wegen en de BMI (Body Mass index) bepalen, een fittest afnemen en kennismaken met de cardio apparaten. We kregen een hartband om onze hartslag te meten tijdens de test. Tien minuten fietsen op een bepaalde snelheid. Eitje toch? Volgens mij ging het redelijk en ik dacht dat de uitslag niet al te slecht zou zijn. Rob had duidelijk wat meer moeite, maar ja dat is niet zo gek als je dit nog nooit hebt gedaan. Nu op de weegschaal. Dit was moeilijk om aan anderen te laten zien. Er zijn meestal wel twee dingen waar een vrouw geheimzinnig over doet:  haar leeftijd en haar gewicht. De uitslag van alles werd kort samengevat door onze begeleider: “Ik heb slecht nieuws en goed nieuws voor jullie”. Geschrokken keken we elkaar aan. “Het slechte nieuws: jullie hebben een belabberde conditie, een extreem hoge BMI en dus veel te veel overgewicht”. Het goede nieuws: hier kunnen we zeker wat aan doen”. We schoten in de lach. Humor, o zo belangrijk. De belangrijkste uitslagen op een rijtje.           

                                                Rob:                      Liza:

Ja, wat konden we hier op zeggen, we wisten het wel maar we hielden zo van lekker eten. Rob is een erg goede kok. Hij maakt zulke lekkere dingen klaar, daar schep je nog wel een keer van op of daarna nog wel een keer. Ik ben een zoete snoeper. Geef mij maar als eten op een dag: een pak koekjes, dropjes, chips en vooral veel chocolade. En voor 1,2 of 3 gebakjes, draai ik me hand ook niet voor om. Rob is vooral een hartige eter, lekker een stuk Drentse kosters worst, of gebraden borrelpootjes, chinees en natuurlijk de frituur. Advies: Hiervan niets meer nemen, nou ja niets meer, iets mag wel maar heel gedoseerd.

Hierna nog even op de loopband. Ging redelijk voor mij, op een zeer lage stand. Rob:”Na zes minuten had ik mijn tong op mijn hielen liggen.” Moet ik er wel bij zeggen dat hij gelijk fanatiek was begonnen en de snelheid hoog had opgevoerd. Gelukkig corrigeerde de begeleider hem snel en zette de loopband lager. Het was wel genoeg geweest. Onze eerste kennismaking met de sportschool was voorbij. Toen we de sportschool uitliepen zei Rob:”Het was zwaar, vermoeiend en confronterend,. MAAR WE GAAN ERVOOR!!!”