Medische zorg voor dikke mens schiet tekort

Zwaarlijvigheid is een epidemie die zich met de jaren onder alle lagen van de bevolking sterk heeft uitgebreid. Niet alleen het aantal dikke mensen neemt toe, maar ook de mate van overgewicht. Omdat ‘een paar maatjes meer’ bijna de norm begint te worden, vraagt dit om aanpassingen van vele voorzieningen, van douchecabines tot draaideuren. Het komt geregeld voor dat iemand met overgewicht last ondervindt van faciliteiten die niet op maat zijn gemaakt. Een plek waar goede voorzieningen echter essentieel zijn maar vaak ontbreken, is het ziekenhuis.

Zware mensen doen een groot beroep op de gezondheidszorg en verwachten dat ze dezelfde kwaliteit van behandeling ontvangen als slanke mensen. Helaas blijkt maar al te vaak dat ziekenhuizen niet tegemoet kunnen komen in de specifieke behoeften van de dikke patiënt. De problematiek rondom de dikkerd in het ziekenhuis blijft niet beperkt tot ingezakte bedden en ongeschikte weegschalen. Het begint al bij het vervoer van de patiënt naar het ziekenhuis. Het is geen uitzondering dat de brandweer te hulp moet schieten of dat ambulances vervangen worden door vrachtwagens. Ook bij belangrijke medische handelingen zoals het uitvoeren van medisch onderzoek en operaties stuit het ziekenhuispersoneel op tal van praktische problemen. Zo kan de beeldkwaliteit van echografie door de hoeveelheid vetweefsel onvoldoende zijn, waardoor subtiele afwijkingen soms over het hoofd worden gezien. Het kan daarnaast voorkomen dat een dik persoon niet in een scanner past of te zwaar voor het apparaat is. Een ziekenhuis kan in dat geval niet veel voor de patiënt doen en moet het diagnostisch onderzoek in het ergste geval worden overgeslagen. Een verstevigd exemplaar zou de enige oplossing zijn, maar dat vraagt om een grote financiële investering. In het Universitair Medisch Centrum (UMC) hebben ze daar iets op bedacht: de MRI-scanner die eigendom is van de faculteit Diergeneeskunde blijkt een goed alternatief.

Een chirurgische ingreep kan eveneens vervelende situaties veroorzaken, zoals operatietafels die niet sterk genoeg zijn en verdovingen die mislukken.

Het is de hoogste tijd dat ziekenhuizen elk mens de zorg kunnen bieden die hij nodig heeft, hoe corpulent deze ook mag zijn. Toch heeft de moraal van ‘eigen-schuld-dikke-bult’ tegenwoordig nog steeds de overhand en de zorg voor zware mensen lijdt daar duidelijk onder. Gelukkig zien steeds meer beleidsmakers in dat dikke mensen niet meer in een hoekje kunnen worden weggestopt, omdat het er simpelweg zo veel zijn geworden. Dikke mensen vormen sowieso een kwetsbare groep die lichamelijk, maar ook psychisch veel te verduren krijgt en daardoor extra behoeftig is. Het zal uiteraard veel tijd, geld en inspanning kosten om elk ziekenhuis aan te passen, maar pas dan zal een dikkerd zich thuis kunnen voelen.

Geïnspireerd door: “Governments must fight obesity with major investment into treatment: experts”, Michael Oliveira, 16 augustus 2007.