Hoe meer voetpaden, des te slanker de wijk

24-09-2008

Met voldoende lichaamsbeweging kun je overgewicht buiten de deur houden. In hoeverre je daar in slaagt, hangt mede af van je woonomgeving. Naarmate een wijk beter ingericht  is voor voetgangers, lopen de inwoners minder kans om dik te worden.

Je woonplaats heeft invloed op hoeveel je beweegt, aangezien de ene wijk meer voet- en fietspaden heeft dan de andere. Onderzoekers hebben zich afgevraagd of de inrichting van een wijk daarom invloed heeft op het gewicht van de bewoners (*). Zij veronderstelden dat in een wijk die voor voetgangers weinig ruimte biedt meer dikke mensen zullen wonen.

In een poging om deze theorie te bewijzen, berekende het onderzoeksteam de Body Mass Index (BMI) van bijna 454.000 inwoners van een stad in Utah. Dit waren volwassenen met een leeftijd van 25 tot 64 jaar. Daarnaast verzamelden de wetenschappers gegevens over de woonwijken van de deelnemers. Hieruit bleek dat mannen in de ‘voetganger-wijken’ gemiddeld vijf kilogram minder wegen dan mannen in de wijken met de minste voetpaden. Voor vrouwen geldt een kleiner, maar nog steeds groot verschil van drie kilogram. In het algemeen zijn de bewoners van nieuwe wijken dikker dan de bewoners van oude wijken.

Door een wijk op de juiste manier te ontwerpen, hebben we dus eigenlijk een simpel middel in handen om overgewicht te voorkomen en te bestrijden. Mensen moeten letterlijk beweegruimte krijgen in hun woonplaats. We moeten er dus voor zorgen dat alle toekomstige wijken waar mogelijk voetgangerszones hebben. Vergeet namelijk niet dat iedere vorm van beweging telt in de strijd tegen overgewicht, zelfs een blokje omlopen met de hond bijvoorbeeld.

(*) Parks, E.J., The Journal of Nutrition, augustus 2008; vol 88: pp 1039-1046.