Doktersbezoek voor dikke vrouwen geen pretje
20-01-2009
Vrouwen met overgewicht gaan niet graag naar de dokter. De houding van artsen en de verpleging en de beschikbaarheid van goede voorzieningen laat volgens hen te wensen over.
Als patiënt kun je beter slank dan te dik zijn. Dit stellen enkele Texaanse onderzoekers naar aanleiding van interviews met dikke vrouwen over hun ervaringen met de gezondheidszorg. De deelneemsters vertelden verhalen over afwijzing, slechte voorzieningen voor mensen met overgewicht, stigmatisering en hun weigering om hun zich hier aan over te geven.
Uit de interviews kwam naar boven dat de vrouwen zich regelmatig in verlegenheid voelen gebracht, omdat de inrichting en uitrusting van de gemiddelde spreekkamer geen rekening niet op hun ‘maat’ gemaakt zijn. Zo krijgen zij te maken met te kleine ziekenhuispyjama’s, te krappe bloeddrukmeters, te smalle stoelen en ongeschikte weegschalen. Een van de geïnterviewden vertelde dat ze een half uur moest wachten totdat haar bloeddruk gemeten kon worden. Ze schaamde zich kapot toen de verpleegster al zoekend op de afdeling riep: “We hebben een grotere manchet nodig, want ze past de gewone niet”.
Ook lieten enkele vrouwen weten dat ze ooit vanwege hun overgewicht waren vernederd. Een patiënte met een gewicht van 215 pond lag eens in het ziekenhuis omdat ze ging bevallen van haar zoon. Tijdens de geboorte maakte de dienstdoende arts de tactloze opmerking dat ze “gewoon moest ontspannen door zich voor te stellen dat ze als een walvis op het strand ligt”. Dit deed haar veel pijn, juist omdat ze zich op dat moment al zo dik voelde.
Een andere veelvoorkomende klacht was dat de vrouwen zich niet gegloofd voelden wanneer zij zeiden dat zij geprobeerd hebben om af te vallen. Een deelneemster voelde zich beledigd toen ze eens een arts bezocht vanwege haar artritis. “Het enige wat je hoeft te doen, is afvallen” was de boodschap, zonder dat er eerst een gedegen onderzoek was verricht.
Het is gelukkig niet zo dat alle dokters en verpleegsters zich zo negatief opstellen tegenover corpulente mensen die hulp nodig hebben. In het algemeen konden de vrouwen goed overweg met hun huisarts, maar een aantal had er wel moeite mee om voor het eerst een specialist te bezoeken.
Het goede nieuws is dat veel vrouwen nooit de strijd zouden opgeven voor de medische zorg die zij verdienen. Toch zijn er nog genoeg vrouwen die door hun vervelende ervaringen niet zo sterk in hun schoenen staan. Daarom willen de onderzoekers de gezondheidszorg ervan doordringen dat ieder mens recht heeft op goede zorg en een respectvolle behandeling. Dit moet zich gaan uiten in betere onderzoeksruimtes met een adequate uitrusting en – niet te vergeten – een betere attitude van de zorgverleners.
Bron: Merrill, E. Journal of Advanced Nursing, oktober 2008; vol 64: pp 139-146. 2008
|