Geen limiet aan visconsumptie bij zwangere vrouwen

23-10-2007

Uit Amerikaans onderzoek is naar voren gekomen dat vrouwen hun visconsumptie niet moeten beperken tot de hoeveelheid die de Amerikaanse gezondheidsautoriteit, Food and Drug Administration (FDA), voorschrijft (Hibbeln, J. The Lancet, 17 februari 2007; vol 369: pp 578-585).

Het wordt zwangere vrouwen aangeraden veel vis te eten, vooral de vette varianten zoals zalm, haring en makreel zijn ware weldoeners. Vis zit boordevol omega-3 vetzuren, die essentieel zijn voor een goede ontwikkeling van de hersenen van het ongeboren kind. De Food and Drug Administration (FDA) adviseert zwangere vrouwen zich daarom te houden aan een wekelijkse consumptie van twaalf ‘ounces’ vis en schaal- en schelpdieren, wat neerkomt op ongeveer 340 gram of twee gemiddelde maaltijden. Het baart de FDA zorgen dat vis een kleine hoeveelheid kwik bevat die de hersenontwikkeling van de foetus kan remmen. Meer dan twee vismaaltijden per week zou het ongeboren kind tot een gevaarlijk hoog kwikgehalte blootstellen en zou mogelijk tot onherstelbare hersenschade leiden.

Nieuwe bevindingen uit Amerika tonen aan dat zwangere vrouwen die hun visconsumptie beperken tot de hoeveelheid die de FDA voorschrijft, hun ongeboren kind daar minder goed mee doen dan ze zouden verwachten. Onderzoekers kwamen erachter dat vrouwen die minder dan twee vismaaltijden per week nuttigen, meer kans hebben op een baby met ontwikkelingsachterstanden dan vrouwen die meer vis eten. Dit blijkt uit een Britse studie onder bijna 12.000 zwangere vrouwen en is daarmee een van de meest omvangrijke studies die onder zwangere vrouwen is gedaan.

Zodra de vrouwen 32 weken zwanger waren, kregen zij een uitgebreide vragenlijst over hun voedingspatroon voorgelegd. Het bleek dat twaalf procent van de deelneemsters geen vis en schaal- en schelpdieren at, 65 procent gaf een visconsumptie aan die overeenkomt met twee maaltijden per week en 23 procent at zelfs nog meer vis dan de richtlijnen van de FDA aangeven. Na de geboorte bestudeerde men de ontwikkeling van het kind tot het de leeftijd van acht jaar had bereikt. Nadat de resultaten waren gecorrigeerd voor 28 potentiële risicofactoren voor een ontwikkelingsachterstand, concludeerde het onderzoeksteam dat een wekelijkse inname van meer dan 340 gram vis zich uit in een verlaagd risico van problemen in de ontwikkeling, zoals een verbale achterstand. Hieruit blijkt dat het gevaar van veel vis eten niet opweegt tegen de voordelen die het kind ervan ondervindt.

Mogelijk heeft de uitkomst van het onderzoek tot gevolg dat de FDA haar richtlijnen zal aanpassen. Tot nu toe zijn daar volgens een zegsman dan de FDA echter nog geen plannen voor gemaakt. De organisatie blijft terecht adviseren dat vis met een hoge kwikconcentratie vermeden moet worden. Dit betreft onder meer haai, zwaardvis en een bepaalde soort makreel. Schelpdieren bevatten daarentegen weinig kwik en ook zalm, zeewolf en garnalen zijn geschikte alternatieven.

Dit onderzoek stelt weliswaar het beleid in Amerika ter discussie, maar ook in eigen land kunnen zwangere vrouwen zich door dit bericht aangemoedigd voelen meer vis te eten. Het mag voor ons nu ook duidelijk zijn dat consumptie van omega-3 vetzuren van belang is voor een normale groei van de hersenen van de foetus.