Cholesterolverlagers voor kinderen

Hoe gaan we die arme kinderen redden van hun overgewicht, suikerziekte en toekomstige hartproblemen? Afgelopen zomer verscheen een rapport van de vereniging van kinderartsen in de VS waarin werd geadviseerd cholesterolverlagers aan kinderen vanaf acht jaar met een verhoogd risico op het krijgen van hart en bloedvatziekten voor te schrijven. Er volgde een levendige discussie, want het gaat om een risico, om dikkerdjes met teveel cholesterol die elke dag patat met eten. Enkele Nederlandse cardiologen lieten snel weten dat advies vanuit de VS nodig hebben en dat al doen.

Het dichtslibben van de bloedvaten begint op jonge leeftijd en heeft te maken met leefstijl. Theoretisch geredeneerd hebben cholesterolverlagers daarop een gunstige invloed. Anderzijds vragen deskundigen zich af of dikke kinderen met risico niet juist aangezet moeten worden om gezond te eten, meer te bewegen. In het Amerikaanse medische vakblad the New England Journal of Medicine werd daar afgelopen week op ingegaan. Op basis van de werking mag je verwachten dat cholesterolverlagers een gunstig effect hebben, maar er zijn nooit onderzoeken gedaan die aantonen dat gebruik op achtjarige leeftijd voordelen biedt op veertigjarige leeftijd. De medicijnen lijken veilig, maar op achtjarige leeftijd zijn de orgaansystemen in het lichaam nog vol op in ontwikkeling. Niermand kan voorspellen wat voor effecten dit op lange termijn kan hebben. Dus die kinderartsen nemen een zeker risico voor lief.

Het geeft blijk van een houding waarbij een samenleving onvoldoende krachtig optreedt om overgewicht bij kinderen terug te dringen. Denk daarbij aan verbieden van promotie van voedingsmiddelen aan kinderen, de steden herscheppen zodat kinderen meer kunnen bewegen en aan het vanzelfsprekend maken van gezond eten. Tegelijkertijd blijkt men wel de bereidheid om het voorschrijven van medicijnen waarvan de voordelen niet aangetoond zijn te tolereren. Net als bij het nieuws over het verrichten van maagoperaties bij kinderen met overgewicht, maakt niemand in de kamer zich ook maar enigszins druk over dergelijke ferme ingrepen in kinderlevens zonder dat bewezen is dat het zin heeft. Je hebt god, daarna de cardiologen en de rest van ons sterfelijke wezens moet zich blijkbaar onderwerpen aan hun afwegingen over de risico’s van het opgroeien in tijden van overvloed.