|
|
||||||||||||||
|
||||||||||||||
Hard werkenHard werken. Hoe vaak zien we niet al die reclame’s waarin men laat zien hoe eenvoudig het is om af te vallen met een minimale inspanning? Slechts tien minuten sporten en een strak buikje. Neem een pilletje en je kunt nog steeds eten wat je wil. Hoe graag willen we dat niet geloven. En hoe goed we ook weten dat het wéér een verkooptruc is we trappen er steeds weer in. Elke keer kreeg ik weer hoop als er een revolutionair middeltje kwam. Maar altijd prijzig dus toch maar niet gedaan. En er dan ook gelukkig later achter komen via vrienden of via de televisie dat het weer nep was en men er niets van af valt. Er zijn er maar weinig die durven zeggen:”Als je gewicht wilt verliezen gaat dit je enorm veel moeite kosten en veel hard werken. Je krijgt het niet zomaar.” Waarom? Veel moeite is eigenlijk ook niet iets wat “dikke” mensen willen horen. Ik tenminste niet. Geef mij maar een toverstafje en *poef* slank en knap. Moeilijk verkoopt dus niet goed maar is nou net wel wat werkt.
Rob en ik hebben nu 3 nieuwe regels na te leven:
Hard werken dus. En dat is precies waar we onze personal coach voor hebben. En ook daar hebben we wat dingen van geleerd. Je mag heel veel van hem verwachten maar niet dat ie kan tellen. Zegt ie doodleuk:“Ok nu twintig keer deze oefening.” Ga jij netjes beginnen maar na het al vijf keer het gedaan te hebben begint die lolbroek pas te tellen: “twintig, negentien, achtien…” Maar we redden dan ook nog de twintig. De ene oefening is gemakkelijker dan de ander. Geloof ook nooit wat ze zeggen. Het kan ook zo gebeuren dat als ze klaar met aftellen zijn ze doodleuk zeggen: “En nu nog eens tien.” Je kijkt hem eens vuil aan en doet braaf wat je gezegd wordt.
Wonderbaarlijk is wel dat het je toch steeds weer lukt. Tja, je geeft toch niet zomaar op. Blijkt dat ze je wel steeds verder laten gaan. Als we op een dag diezelfde oefeningen doen zonder begeleiding blijkt al gauw wat voor invloed hij heeft. Twintig is echt twintig en éénentwintig is dan opeens echt te zwaar. Wij gaan altijd met gemengde gevoelens naar onze training met de coach. Angstig voor die éne rotoefening die hij je elke keer laat doen. Maar ook wetend dat we er achteraf ook heel veel aan hebben gehad. Als hij echt ziet dat een oefening niet bij ons past gaat hij op zoek naar een oefening met hetzelfde resultaat maar die ons meer bevalt. De oefeningen die we met hem doen lijken weinig inspannend, als je denkt aan rennen en hard fietsen. Maar deze oefeningen brengen onze hartslag heel snel op gang en het zweet breekt ons snel uit. Hij legt ons uit dat dit voornamelijk spieroefeningen zijn en dat die de suikers prima verbruiken.
De eerste paar lessen van slechts dertig minuten waren in begin zo “killing” dat we daarna echt snel naar huis gingen en daar even langzaam op de bank bij moesten komen. Elliott heeft dat een paar keer toegestaan maar toen was het afgelopen. Hij spoorde ons aan om na zijn les nog vijftien minuten cardio te gaan doen. Loopband of fietsen of iets anders wat we prettig vonden. Want daarmee zouden we na de suikerverbranding de vet verbranding in gang zetten. Wat kun je daarop zeggen? Als hij zo iets vraagt wil je hem toch laten zien dat je zijn advies aanneemt en er wat mee doet. En toen we dat zijn gaan doen bleek dat we het ook nog konden. Dit lijkt misschien niets voor velen, maar voor ons die bijna niet bewogen hadden was dit een behoorlijk zware opgave. Woensdag is nu vastgezet als onze vaste weegavond. Na één week met Elliott getraind te hebben was het resultaat heel mooi. Rob 1,5 kilo eraf en ik, Liza 3,1 kilo eraf. Dat geeft goed gevoel. We hopen dit vol te kunnen houden. We zijn ook niet gek, zo’n eerste week ben je natuurlijk wel super gemotiveerd. De tijd zal het leren. |
|
|||||||||||||



