Artsen hebben weinig respect voor dikke mensen

Amerikaans onderzoek laat zien dat hoe hoger de BMI (de afkorting voor body mass index, een maat die staat voor overgewicht) van mensen is, des te minder respect hun artsen voor ze hebben (Journal of General Internal Medicine november 2009). Zou dat gevolgen kunnen hebben voor de behandeling die deze mensen krijgen?

De onderzoeker van de John Hopkins Universiteit, Mary Margaret Huizinga, was op het idee voor het onderzoek gekomen toen ze in een kliniek voor overgewicht werkte en regelmatig meemaakte dat de patiënten daar in huilen uitbarstten en vertelden dat ze nog nooit zo met een arts hadden kunnen praten. Was er iets bijzonders met de houding van artsen ten opzichte van dikke mensen?

Daarvoor keek ze naar de gegevens van 238 willekeurig gekozen dikke mensen. Gemiddeld hadden ze een BMI van 32,9. Dat is stevig, want boven 25 spreken we van overgewicht. Deze mensen hadden bij elkaar 40 artsen. Zowel de mensen met overgewicht als de artsen moesten een vragenlijst invullen, met daarin vragen over het consult. De artsen moesten ook hun waardering voor hun patiënten op een schaal van 1 tot 5 geven.

Hoe hoger de BMI des te lager bleek het respect van de artsen. Zoiets uit zich uiteraard ook in het gedrag van een arts ten opzichte van zijn patiënt. Het werd niet onderzocht, maar het is heel goed mogelijk dat mensen zich daardoor niet op hun gemak voelen bij de dokter en neiging hebben er weg te blijven. Goede toegang tot de zorg is natuurlijk essentieel. Maar ook als ze wel gaan, dan weten we uit ander onderzoek dat artsen veel minder communiceren met mensen die ze niet erg respecteren. Dat is bij de aanpak van overgewicht ongewenst, want daarbij is gedragsverandering erg belangrijk en dat houdt weer in dat communicatie juist erg belangrijk is.