|
|
||||||||||||||||
|
||||||||||||||||
|
Laatste avondmaal31-03-2010 Het is zulk grappig nieuws dat we het bijna overal zijn tegengekomen. We willen niet achterblijven. Bij onderzoek naar de 52 bekendste schilderijen van het laatste avondmaal van Jezus en zijn discipelen tussen 1000 en 2000 bleek dat die maaltijden in de loop van de tijd al maar overvloediger werden. Zijn we meer gaan eten of zijn de schilders dat laatste avondmaal steeds meer als een feestje gaan zien? En hoe onderzoek je zoiets eigenlijk? Het onderzoek dat in het aprilnummer 2010 van het wetenschappelijk tijdschrift The International Journal of Obesity te vinden was werd gedaan met behulp van een computerprogramma. Daarmee kunnen de voedingsmiddelen op de tafel gedraaid worden. Zo werden de broden, de borden en de palingen, lamsbout en varkensfuif op hun ware grootte beoordeeld. In de loop van de tijd was er 23 procent meer brood op tafel, maar van het hoofdgerecht was er 69 procent meer. We weten niet wat mensen in de middeleeuwen aten. Er moest zwaar werk verrichten en met een hoeveelheid voeding waar we nu genoeg of teveel aan hebben, kwamen ze in de middeleeuwen niet uit. Er is wel iets bekend en dat duidt erop dat men dagelijks 10.000 kilocalorieën nodig had. Er waren echter ook perioden van honger omdat de voedselzekerheid niet gegarandeerd was. De schilderijen kun je daarom niet zien als een voedingsdocumentaire, maar als een overzicht van de symbolische waarde van voeding binnen het bijbelverhaal. Misschien is er in de loop van de tijd minder nadruk komen te liggen op de soberheid en opofferingsgezindheid van Jezus. En was in het begin vooral zijn spirituele kant belangrijk. Terwijl men dat idee in latere eeuwen heeft losgelaten. Misschien werd hij meer mens, minder spiritueel, en verklaart dat de nadruk op het voedsel. Want mensen hebben voedsel nodig. Hoe dan ook, het is gewoon een leuk onderzoek. Zelf weten we dat we vaak te veel en verkeerd eten, terwijl we te weinig van de binnengekomen energie verbruiken. Als we willen kunnen we proberen daar iets aan te veranderen, al via ons eerste volgende avondmaal – en de rest van de dag natuurlijk. |
|
||||||||||||||